Konstruktorem puszki był dziewiętnastowieczny berliński chirurg Kurt Schimmelbusch, który zasłynął z tego, że wraz ze swoim mistrzem Ernstem Bergmannem wprowadził w praktyce antyseptykę i aseptykę na sale operacyjne.
Skonstruował całą gamą różnego kształtu pojemników przeznaczonych do sterylizacji narzędzi medycznych, a także maskę Schimmelbuscha służącą do eterowej lub chloroformowej anestezji.
W aptece szpitalnej puszki służyły do wyjaławiania narzędzi, buteleczek, drobnego szkła laboratoryjnego, a nawet odzieży. Produkowano je w kilku rozmiarach i typach. Zapełnioną puszkę wkładano do autoklawu, system dziurek w bokach puszki doprowadzał do jej wnętrza gorącą parę, która wyjaławiała. W wysokiej temperaturze i podwyższonym ciśnieniu unicestwiano drobnoustroje.
W puszkach przechowywano także wyjałowiony asortyment apteczny.
