Już w VIII wieku Arabowie zakładali pierwsze apteki i szpitale. Organizacyjnie nie różniły się one zbyt wiele od obecnych szpitali, nawet tych wysokiej klasy. Arabowie w miarę swoich umiejętności starali się leczyć pacjentów, a w jednym z ich szpitali pracowało 24(!) lekarzy różnych specjalności. Przy poważniejszych schorzeniach prowadzone były nawet historie choroby.
W czasach gdy w na kontynencie europejskim panował jeden wielki zabobon, w latach 980-1036 w świecie arabskim działał Avicenna. Do historii medycyny przeszedł on jako jeden z tych, którzy ocalili dorobek sztuki medycznej świata starożytnego – to on przetłumaczył dzieła wielkich greckich medyków i zachował je dla potomności.
Mówi się, że przed Galenem był tylko Hippokrates, a po nim dopiero lekarze nowożytni. Oprócz leczenia Galen zajmował się także badaniami medycznymi, a jego prace naukowe i ich wyniki były uznawane aż do XVI wieku. Galen kładł ogromny nacisk na wykształcenie lekarza i sam poszerzał swoją wiedzę i doskonalił się bezustannie. Uważał, że studia medyczne powinny trwać 11 lat. Pozostawił po sobie ogromny zielnik, oraz opisy przygotowania różnych form preparatów farmaceutycznych. Żył w latach 129-201 naszej ery.
