Panowie Watson i Crick solidnie pracowali nad odkryciem budowy DNA. Wiedziano, że jest coś takiego, ale nikt nie wiedział jak ten kwas wygląda. Bezskutecznie próbowano budować różne modele jego cząsteczki. Dopiero w 1953 roku dokonano przełomowego odkrycia – ustalono, że DNA jest dwuniciowy, jego szkielet stanowią cząsteczki cukru i fosforanów, natomiast dzięki wiązaniom między adeniną i tyminą oraz guaniną i cytozyną wszystko jest połączone w jedną całość. W 1962 roku za to odkrycie Watson i Crick otrzymali Nagrodę Nobla.
Rok 1882 to kolejny przełom pozwalający poznać przyczynę choroby, która trapiła ludzi od wielu tysięcy lat – ślady dla niej typowe znajdywano już w mumiach egipskich. Robert Koch wykrył co prawda prątek gruźlicy, ale na zadawalające efekty leczenia trzeba było czekać jeszcze prawie 70 lat.
Po wielu doświadczeniach w stosowaniu szczepionek, Francuz Ludwik Pasteur pracował nad szczepionką przeciwko wściekliźnie. Z powodzeniem wyodrębnił osłabiony szczep wirusa powodującego tą chorobę, a pierwsze wyniki prób przeprowadzonych na zwierzętach były bardzo obiecujące. W 1885 roku Pasteur zaszczepił małego chłopca, który został ciężko pokąsany przez wściekłego psa i praktycznie skazany był na śmierć. Dzięki odkryciu Pasteura młody chłopiec przeżył.
